Dichtgeknepen keeltje, spontane hoofdpijn en al 3 keer gedacht dit is echt een stomme actie!


Sta ik op het punt een vliegtuig uit te springen ? Naakt de zee in te lopen?  Een toespraak te houden voor een grote menigte?


Welnee, ik heb zojuist de pittige factuur betaald voor een jaarprogramma dat in 4 x per zoom plaatsvindt en waar ik gedurende 3 jaar toegang krijg tot een online omgeving. Wist ik dat de factuur pittig was? Jazeker want dat had ik in het anderhalf urige webinar zeker gehoord en ook kon ik het in mijn hoofd al een stuk minder erg maken door het te verspreiden over 3 jaar en dan per maand en o ja: vergeet de BTW niet, die kan er ook nog af. Desalniettemin investeer ik nooit zoveel in een training voor mezelf.

Sterker zelfs, ik vraag het ook niet de mensen die bij mij een traject volgen dit te investeren. Is een traject waarin je Jezelf vindt dit dan niet waard? Maar natuurlijk, is zelfs veel meer waard. Geen burn-out, geen stress pieken, maar helemaal je stralende krachtige verbindende no-bullshit zijnde zelf zijn is voor degenen die weten waar dit over gaat onbetaalbaar.


En daar zit hem dus net de kneep. Ik wil graag dat iedereen die weet waar dit over gaat en voelt dat het tijd is voor de echte versie van zichzelf dit ook kan betalen. Geen elite, zij versus wij, maar iedereen die echt intrinsiek wil veranderen! Mensen die met gelijkgestemden willen gaan voor Leven ipv Overleven. Hoogstens kan ik zeggen dat het belangrijk is dat de juiste mensen de juiste boodschappen horen en gaan kiezen voor Leven ipv Overleven. Juist NU in deze coronatijd! Nu de stress gerelateerde symptomen de pan uit swingen. Die boodschappen verspreiden via het juiste medium, daar is deze cursus voor...

De crux zit in een groot bedrag investeren, terwijl ik mijn twijfels heb over of dat mij gaat lukken; is dat wel het juiste medium en is de man wel echt? Heb net de online omgeving bekeken en die is op zijn zachts gezegd summier te noemen; nog meer hoofdpijn.
Samengevat: in de kramp, uit de kramp. Niks menselijks is mij vreemd!
Nu ja op mijn best leer ik ervan.....

Mocht je Changespirators ineens veel online zien, haak dan niet gelijk af alsjeblieft, ik ben lerende. XL

 

 



Het zoetzure koord van euforie en blinde paniek

In de 11 jaar dat ik mijn lief gesprekken voer met mensen over datgene dat er echt toe doet is komt regelmatig het woord loslaten of toelaten voor. Dit loslaten klinkt vaak makkelijker als ik het aan anderen vertel, want ik ben niet zo´n geweldige loslater. Sterker zelfs, ik ben een stevige vasthouder. ´Gooi geen oude schoenen weg voordat je nieuwe hebt` is zo’n zinnetje dat automatisch oppopt. Diezelfde schoenen kwamen ook voor als terloops werd gezegd dat je aan iemands schoenen kan zien of hij/zij zich goed kan bedruipen. Dus nu heb ik een kast vol met oude schoenen voor het geval het ooit nog eens van pas komt en ook nette nieuwe schoenen want het is toch wel belangrijk dat men mij niet als een armoedzaaier ziet. Want daar is het derde zinnetje: wat zullen de buren er wel niet van denken. Dus dat loslaten….. tja een dingetje.

En nu heb ik dan ineens het meest enge gedaan dat ik me kan voorstellen, ik heb mijn zekerheid aan een top vast inkomen en zekere status los-ge-laten. Sinds1 april ben ik een 46-jarige zonder werk. En dat heb ik geheel zelf gedaan zonder dat er een geweldige andere dijk van een baan met dito salaris in the pocket is. In tegendeel, ik ga het onzekere pad bewandelen van zelfstandig ondernemerschap. Absoluut niet voorkomend in mijn familie, heb ook geen verstand van boekhouden en nog nooit in mijn leven niet in een vorm van loondienst geweest. Grote grap 1 april?

Nee de naakte waarheid, waardoor ik al minstens een 4 maanden op zo’n zoet zuur hoog koord loop met aan de ene kant blinde paniek en aan de andere kant euforie. Ach dat zal vast bij het ondernemerschap horen toch?



De eerste stap op het koord: de KVK

Als een goed ondernemer in spe ga je uiteraard gelijk te rade bij de club waar het in Nederland vaak mee begint: de KvK. Dus daar bevond ik mij op een dinsdag avond in de kantine van het Ondernemersplein in Arnhem voor de startersavond. Ik was 10 minuten te vroeg en met nog 5 anderen aan het worstelen om de koffie en de eerlijk zeggend droge cake weg te krijgen. Mijn nieuwe “ ondernemende” ik eer aan doende dacht ik “ kom, ik stel mij even voor” . Weet niet of dat nu handig was, mijn onzekerheid over de genomen beslissing voor het 100% ondernemerschap nam allerhande toe. Geen enkele medestarter had het verstandig geleken om een betaalde baan op te zeggen,  allen hadden besloten de combi aan te gaan. Toegegeven er is voor een unieke maatwerk tas of handgemaakt servies wel een zeker start kapitaal nodig en dus een baan met een zeker inkomen kan dan helpen maar dat gegeven hielp niet echt voor mijn gemoedsrust. Deze mensen zijn buitengewoon gepassioneerd en kundig in wat ze doen en hebben een tastbaar product. Mijn product is niet noodzakelijk tastbaar en hoe meer ik er over nadenk ook nog eens redelijk vaag.

Zo op het midden van de avond na al veel buitengewoon nuttige informatie opgeslurpt te hebben, gebeurde het. De kundige facilitator van de KVK vertelde met enig verdriet in haar stem dat dit soort persoonlijke groepsbijeenkomsten niet meer zullen plaatsvinden door de ingeslagen koers van de KVK. Deze nieuwe koers, houdt in dat alles of in ieder geval zo veel mogelijk on-line gaat. Het gaat haar aan het hart omdat juist de groepsdynamiek en het contact met de mensen zo belangrijk is. Mijn hart springt op want hier ben ik het zo  hardgrondig mee eens ! In de pauze ben ik naar haar toe gegaan en heb aangeboden haar te helpen, tenslotte ben ik al geruime tijd in een internationale omgeving op een innovatieve manier aan het werk om mensen aan elkaar te verbinden via on-line middelen. Dat kan dus ook bij de KVK ! Kan zij doen waar ze zo -terecht- gepassioneerd over is, kan de KVK aantonen de on-line en persoonlijk touch koers te blijven varen en zijn alle startende ondernemers ook meer dan happy. Het is tenslotte de vrouw en niet het gebouw dat het verschil maakt. We gaan zien of het werkt, ik was er in ieder geval blij mee en ben maar gelijk in de email geklommen tenslotte ben ik ondernemer toch? Die onder-nemen dingen en bij voorkeur ego- overstijgend.

 

 



Alle hulpvaardige artikelen over het onderwerp business plan beginnen met: wat is je Unique Selling Point.

Wat breng jij nu anders dan wat er al is? Daar begint gelijk de eerste verwarring, Is ondernemen nu hetzelfde als iets totaal nieuws brengen? Het beeld van Willie Wortel doemt op. Lijkt me ook redelijk vreemd want dan zou ons landje toch wel enorm veel uitvinders hebben gezien het percentage zzp-ers. Bovendien is  zo’n beetje alles al eens uitgevonden; op zijn best combineren we dingen waardoor het nieuw lijkt. Maar tegelijkertijd jubelt het in mijn hart, want Jazeker wij bieden iets geheel nieuws: absolute vrijheid en Jezelf zijn: toelaten wat er al is. Een Nieuw Paradigma! Ok Check !

De tweede vraag die er altijd op volgt: wat hebben mensen er aan? Dat is een leuke vraag want de meeste mensen willen diep van binnen niets liever dan absoluut zichzelf zijn maar ze willen er niet echt iets voor hoeven doen of ze denken dat dit afhangt van omstandigheden. Als ik kijk naar mezelf worstel ik daar ook mee ookal is Mezelf helemaal zijn absoluut het meest fantastische wat er is, vol in de flow geheel in verbinding met alles. Het enige wat ik hoef te doen is mijn oude overtuigingen resoluut loslaten. En dit wil ik kennelijk nog niet echt blijken de vele patronen die ik ook met verve doe. Met name het focussen op omstandigheden.

Het werkt bij mij als volgt. Heb ik een baan dan ben ik bang deze kwijt te raken met als gevolg dat ik dan geen geld heb en zonder geld kan je je huis niet meer betalen en geen eten, zien mensen je als een mislukkeling en ga je dood.Als werknemer heb ik gezien dat je volledig afhankelijk bent van de grillen van de onderneming. Jouw positie als werknemer heeft namelijk niets te maken met heel hard werken en je volledig onderwerpen. Ik heb dat pad al eens gelopen, stond desalniettemin op het lijstje overcompleet en lag bovendien door de stress met een vermeende longembolie op de eerste hulp. Als ondernemer in spe ben ik ook bang niet genoeg geld binnen te krijgen (met dezelfde gevolgen) maar ben ik in ieder geval niet afhankelijk van de grillen van het bedrijf waar ik werk en ook heel erg fijn ik hoef nooit iets te doen waar ik niet achter sta als ik dat zelf niet wil. Het enige dat belangrijk is zijn betalende klanten.

Nu is het paradoxale van alles dat het feit dat ik mijn patroon doe zorgt dat ik geen of weinig geld binnen zal krijgen. Alles is namelijk energie, geld dus ook en de “ klant” en volgers op internet etc. Dus als ik ga stromen met mijn energie kan alles gaan stromen en dat is exact de bedoeling! Oeh zou daar een boek over zijn? O nee wacht eens laat dat nu exact het USP van onze onderneming zijn….